Hiçbir şeyin yerinde durmadığı, her şeyin sürekli eriyip çözüldüğü, varlığına güvenebilecekleri tek hakikatin şimdi, şu an olduğu ve bu an’ın bile zaten yaşanıp buharlaştığı bir şehirde hiçbir şeyi kendine fazla dert etmeye değmezdi belki de.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sanma ki sen hayattasın, bense yokum bu âlemde,
Öyle hakikatler vardır ki bilsen korkarsın,
Nefes alan mı ölü, mevta mı hayatta bilemezsin, görünenin aksine.
“Yas dediğin bir kırlangıç” dedi yaşlı adam. “Bir gün bir uyanırsınız ki yok. Gitmiş sanırsınız ama meğersem başka bir yere göç etmiş, tüylerini ısıtmaya. Er ya da geç geri gelir, gene konar kalbinizin üstüne.”
Ölüm her şeyin merkezindeylen onu hayatın kenarına itmek ne kadar da acınası bir şeydi.
“Bir cesedi sırtlanmış ufacık bir ruhsun sen.”
Sayfa 38
