Pırıl pırıl yeşil su , en açığından bej renginde, aşınmış, eğri taşlar ve hem onların üstünde hem de onların arasında ilerleyen benim üstümde parlayan sabahın erken saatlerinin güneşi öyle neşeli bir şey yarattı ki ağırlığım yokmuş gibi oldum. Acaba sevilmek de böyle mi hissettirir insana?
Çok zaman düşünmüşümdür, bazı karakterler vardır, hayattan ders alamazlar ya da almazlar
ve aramızda işe yaramaz bir baş belası ya da bir armağanmışlar gibi yaşar dururlar.