NCeyda
@nceyda
Okumadan yapamazdım..
Âşıklar arasında asla denklik olmuyor -ne dersin? Biri daima ötekini gölgeleyip büyümesini engelliyor, gölgelenen daima kaçıp kurtulma, büyüme özgürlüğünü kazanma isteğiyle kıvranmak zorunda. Kuşkusuz aşkın tek trajik yönü de bu?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sahip olmanın anlamı buydu -birbirinin niteliklerini çalmak için kıyasıya bir kavgaya tutuşmak, birbirinin kişilik hazineleri için çekişmek.Ama böyle bir savaş yıkıcı ve umutsuz olmaz da ne olur?
İnsan âşık olduğu kişinin âşık olmayı seçtiği kişiye de aşık olur.
Çünkü insan, mekanın ruhunun uzantısından başka nedir ki.
Sert, hıçkırıklı rüzgar burun deliklerinin, boğazların zarlarını kurutuyor, gözleri iltihaplanmış gibi acıtıyor. Suyu kurumuş bulutlar sokaklarda kehanet gibi dolaşıyorlar; kum eski peruğun buklelerinin arasına dolan pudra gibi denize doluyor.