Anladım ki sırları, formülleri tekrarlayıp durmak hiçbir şeydi; faydayı yaratan yalnızca çabaydı. Anladım ki iyilik kötülükten daha fazla irade gerektiriyordu. Anladım ki bedenim narin bir gemiydi: Eğer onu suçla yüklersem batar, eğer vazgeçerek, cömertlikle, kendimi unutarak yükümü hafifletirsem beni iyi bir limana götürür-dü. Sonuçta anladım ki eskiden ben bir insan değil, sadece az kıllı, düz dilli, iki ayaklıydım; insanlık yolun sonunda görünüyordu. Uzaktı, bir hedefti. Insan olmayı başarabilecek miydim?