Nadide
@nddKPL
Şu anda okuduğu kitap
+1Kitap Alıntısı
Yeni yetme bir kızken bile bundan çok daha kötü durumlarla karşı karşıya kalmıştı ama ömründe ilk kez gözyaşlarını tutamaz hale gelmişti şimdi. Eskiden olduğu kişi gibi olmak istiyordu yeniden...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Olan her şey ruhumda oluyor...
Nasıl olduğumu zaten biliyorum ve gövdemde sizin gördüğünüz değişikliklerle hiç ilgisi yok onların. Olan her şey ruhumda oluyor.
Emma sen tam bir eve düşen yıldırımsın!
Madame Bovary
Kitabı henüz bitirdim fakat kelimelerimi ve cümlelerimi bir araya getirmekte zorlanıyorum. Gerçek bir öfke var içimde. İlk başlarda Emma'nın sadece kitaplarla hem-hâl olup insanlardan sıkılıyor olmasını kendimle çok bağdaştırdım. Ama onun bu hali kendisini gerçeklikten o kadar kopardı ki sadece satır aralarındaki mutluluklarla yaşar hale geldi. Gerçek hayatta kitaplardaki gibi daimi mutluluğun var olmadığını bilmem gerekirdi be guzum. Hayat her zaman toz pembe değil. Hayat her zaman mutlu olmak da değil. Mutluluk rutindir. Bundan haz almalı, buna şükran duymalı bazende... Sürekli arayışta olup bütün tuşlara basarak mutluluğun geleceğine inanmak gerçek dışı bi düşünce bence. Akışta olmak, çaba göstermek bazen de elindekiyle yetinmektir belkide...
Bilmiyorum ama bu kitap bir sürü şey hakkında beni düşünmeye sevk etti.
Sadece elindekiyle mi yetinmeli insan?
Sürekli arayışta mı olmalı?
Kendine ve etrafına nasıl yeterdi insan?
Açgözlülüğünü doyurabilir miydi?
Peki Bütün benliğiyle, sonsuz bir güvenle karşındakine güvenebilir mi insan?Duygu/Düşünce
Madame Bovary
Kitabı henüz bitirdim fakat kelimelerimi ve cümlelerimi bir araya getirmekte zorlanıyorum. Gerçek bir öfke var içimde. İlk başlarda Emma'nın sadece kitaplarla hem-hâl olup insanlardan sıkılıyor olmasını kendimle çok bağdaştırdım. Ama onun bu hali kendisini gerçeklikten o kadar kopardı ki sadece satır aralarındaki mutluluklarla yaşar hale geldi. Gerçek hayatta kitaplardaki gibi daimi mutluluğun var olmadığını bilmem gerekirdi be guzum. Hayat her zaman toz pembe değil. Hayat her zaman mutlu olmak da değil. Mutluluk rutindir. Bundan haz almalı, buna şükran duymalı bazende... Sürekli arayışta olup bütün tuşlara basarak mutluluğun geleceğine inanmak gerçek dışı bi düşünce bence. Akışta olmak, çaba göstermek bazen de elindekiyle yetinmektir belkide...
Bilmiyorum ama bu kitap bir sürü şey hakkında beni düşünmeye sevk etti.
Sadece elindekiyle mi yetinmeli insan?
Sürekli arayışta mı olmalı?
Kendine ve etrafına nasıl yeterdi insan?
Açgözlülüğünü doyurabilir miydi?
Peki Bütün benliğiyle, sonsuz bir güvenle karşındakine güvenebilir mi insan?