Bazı kitaplar vardır; okursunuz, beğenirsiniz ve rafa kaldırırsınız. Bazıları ise bittikten sonra uzun süre zihninizde yaşamaya devam eder. Benim için Spinoza Problemi tam olarak böyle bir kitap
Puan vermedi
****Çok güzeldi..
Hakkında pek bir şey söyleyemem çünkü gerçekten o kadar güzeldi ki, kelimelerim bu güzelliği anlatabilmek için ne yeterli ne de güzel kelimeler…
O yüzden sadece çok güzeldi ama hayranlık dolu bir “çok güzeldi”.
****Teşekkürler 
D. N. Archeron
Hikayelerin hep kalbimizde olacak.
Söz…
**** Fellowship Sözü..
İncelemem genel olarak spoilersız olacak spoilerlı kısıma uyarı koydum
Direkt konuya gireceğim:
Bu kitabı İlk kitaba kıyasla daha çok beğendim ama bu tamamen veylintonun ortamını ve yeni gelen
Hepimizin ki Günübirlik Hayatlar...1000 Kitap
Bu kitap ile ilgili bir inceleme yazıp yazmamak konusunda biraz kararsız kaldım.
Irvin D Yaloom, hastalarıyla -doğru bir tabir mi oldu emin değilim- olan görüşmelerini biraz kurarak, biraz da değiştirirek kitap haline getirip bize sunmuş. 10 ayrı hasta ile geçen 10 ayrı öykü diyebiliriz. Hepsinin temelinde aslında ölüm korkusu var. Tabii ölüm korkusu dışında her bir öyküde ben şahsım adına kendimden pek çok şey buldum. Bazı yerlerde ise tamamen birebir kendi kafamdan geçen düşüncelerin, satırlarda tezahür ettiğini fark ettim.
Tabi bu, herkes için böyle olacak, herkes kendini bulacak anlamına gelmesin ama herkes bir hikayede kendinden bir şey bulacaktır.
Beni en çok etkileyen cümle şu oldu;
"Yaşanmamışlık ne kadar çoksa ölüm korkusunun da o kadar şiddetli olduğuna defalarca şahit oldum."
Keyifli okumalar.
İncelemem spoilersız olacak
İlk başta karakterlerin kızımıza yardım etmedeki motivasyonunu anlayamasam da sonradan her şey yerine oturdu.Kitabı bu yönden eleştiren çok olmuş onları anlayamadım açıkçası her şey açık açık anlatılmış sonrasında sadece başını mı okudunuz?
Yazarın hikaye anlatıcılığı cidden iyiydi özellikle son hikayelerde bunu çok iyi görüyoruz fakat aynı şeyi diyologlar açısından söyleyemeyeceğim. Özellikle kitabın başlarında karakterler robot gibi hissettiriyordu. Çok sonradan bir kimliğe bürünmeye başladılar.
Bir de her hangi bir şeye anlam yüklenecek diyelim bunun için bir şeyler olması gerekir diye düşünüyorum. Neyi kastettiğimi anlatabildimmi bilmiyorum bu yer yer yapılmıyordu. Bir şey anlamlı diyince anlamlı olmuyor bunun biraz okuyucuya geçmesi lazım. Bazı yerlerde bunu yazar çok güzel yapmış ama bazı yerlerde hiç olmamış.
Betimlemeler ve yavaş ilerlemeye gelince de yazarın ne yapmaya çalıştığını anlıyorum ama yine bunu okuyucuya geçiremediğini düşünüyorum. Bu söylediklerim genel anlamda kitabın başları için geçerli sonlarını daha çok beğendim ve kitabın kendi içinde bile yazarın gelişimi çok net görülüyordu ikinci kitapta bu sorunların olmayacağını düşünüyorum.
Bu kadar eleştirime rağmen kitabı beğenmedim diyemem hikayenin nereye evrileceğini merak ediyorum devamını da okuyacağım :)
