XVII.yüzyıl suçluları “bitkin, iyi beslenemeyen, anlık, öfkesi burnunda, yaz suçlularıdır” ; XVIII.yüzyılınkiler ise “hesaplı kitaplı, çok bilmiş, kurnaz, hinoğluhindirler”.
Polisiye edebiyatın doğmasıyla ortadan yok olan yalnızca tek sahifelik suç destanları değildir; aynı zamanda köylü caninin şanı ve azabın karanlık bir şekilde kahramanlaştırılması da yok olmuştur.
Bilgi de neymiş! Bilgi dediğin sizin korkaklığınızdır. Doğru olan nedir ki? SİZ SONSUZLUĞU BİR DUVARLA SINIRLAMAYA ÇALIŞIYORSUNUZ, DUVARIN ARKASINA BAKMAYA İSE KORKUYORSUNUZ