Kontrolcü anne-babanın davranışlarını sinsi kılan unsur, hareketlerinin dışardan “ilgilenme” olarak görünebilmesidir. “Senin iyiliğin için”, “ senin için yaptım”, “seni çok sevdiğim için”, tanımlamaları aslında hep aynı şeyi ifade ediyor: “seni kaybetmekten korktuğum için bunu yapıyorum ve bu yüzden acı çekmene bile razıyım.”
Bir anne-baba çocuğuna yaptıklarıyla değil de yapmadıklarıyla zarar vermişse, o çocuklar büyüdüklerinde hayatlarındaki problemlerle anne-babalarının davranışları arasındaki ilişkiyi göremezler, var olan bağlantıları inkâr ederler.