Necla༊

Necla༊
@neclajis
Yolculuk bitmiş. Fakat vardığım yerde kalamazmış, geldiğim yere de dönemezmişim gibi.
"Sana aldırmaz; öyle hemen de çıkıp gelmez sana, sen onu ne denli bekliyor olsan da. Senin beklemen: bir boşunalık duygusudur yalnızca; gerçekler içinde hayallerin; olup-bitenler içinde olamayacakların düşlenmesi --- boyuna ve boşuna bir düşüş --- oysa o, gelişmektedir. Sana doğru. Sen hiç bilmeden --- beklerken, bilmeden. Senin beklediğindir o; ama sen, bilmiyorsundur. Gelmeyeceğini sanarsın. Yıllar geçtikçe, hatta, hiç gelmeyeceğini bildiğini sanarsın yıllar geçer, emin olduğunu da sanarsın, artık hiç gelmeyeceğinden. Senin beklemen: hüzünlü ama dingin bir umutsuzluktur; bir an önce bitirip gitme isteği çökmüştür üzerine --- hatta bitiremeyeceğini de bildiğin birçok şeye aldırmazca ve umarsızlıkla girişip, hepsini yarım bırakıp gitmek, bir ayartı kadar keskindir artık. ---Yaşamının anlamı bulunmamıştır, bulunamayacaktır ―o, gelmeyecektir ya; sonuçsuz bir son olarak, ölüm, gelebilir, artık, işte..."
Sayfa 23 - Metis Yayınları·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Yavaştır yaşamının anlamı."
Sayfa 22 - Metis Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
"Yokluğun kıyısında duruyoruz Sönük gözlerimiz, yanık ellerimiz Hiçliğin düşünü kuruyoruz Serin sözlerimiz, gergin tellerimiz le."
Sayfa 19 - Metis Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
"Şimdi güneş devriliyor -Marmara'ya doğru- sağımda, sen solumda ışıldarken: koyu bir mavi seçmişsin kendine, akların içinde yükselirken."
Sayfa 17 - Metis Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
"İşte, bak: gidiyor o tekne ---- kimseyi getirmemişken."
Sayfa 14 - Metis Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı