Stoacılara göre erdemli insan mutluluğu kendi dışında bir yerde aramaz; kendi duygularını, bedensel ihtiyaçlarını ve güdülerini dizginlemeyi bilen insan mutluluğa
yaklaşır.
Başkasının zihninden geçenleri gözlemlemeyen bir insanin mutsuz olduğu nadiren görülmüştür ama kendi zihninin hareketlerini gözlemlemeyenler mutlaka mutsuz olur.
Bolca tehlikeli tuzak barındıran kader, hiç umulmadık bir yerden kendine bir kapı bulmayı bilir ve kaya gibi sert mizaçları bile temelinden sarsarak darmadağın eder.