Ne seni anlamaya yetti zaman... I Ne beni anlamana. Dereden tepeden konuştuk, Havadan, sudan, igiyimden. kuşamdan Ölümden, yaşamdan 1 Bir olmaktan, ayrılıktan, yalnızlıktan filmlerden, kitaplardan, mutluluktan I göz yaşından Evlerin iç dünyasından I söz ettik. Bu dünyayla, başkalarının dün- iyasaydı o uzun uzun anlattıklarımas ( Bir'de dost arkadaş muhabbetleri... Kendi dünyamışdan söz etmedik hiç! Başımı alıp dağlara çıkacağım Avazım çıktığı kadar haykıracağım Dağlar taşlar anlayacak derken... Ben sen anla diyordum aslinada. Baktın öylece. Anlayamadım... Teselli edecek sözler aradın Çığlığı duyamadım Suskun olduğum günlerde yüreğimin I neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç! | Girip göz bebeklerinden bana bakmaya Izaman mı yoktu, yürek mi? Bilmiyorum...
Yıldız Kenter