" Biz insanlar çok fazla şikayet ediyoruz" diye başladım söze. " İyi günlerin azlığından ve kötü günlerin fazlalığından, ve bana öyle geliyor ki böyle düşünenlerin çoğu haksız. Tanrı'nın bizim için her gün hazırladığı iyiliğin tadına varacak kadar açık kalbimiz olsaydı, geldiğinde kötülüğü de kaldıracak kadar gücümüz olurdu."
"Senin de aynı düşünceleri taşıdığını bildiğim için gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki bu dünyada en mutlu kişiler; yaşadığı günün tadını çıkaran, oyuncak bebeklerini yanında gezdiren ve onları bir soyup bir giydiren, annesinin pastayı koyduğu dolabı görüp etrafında tıpkı bir ayin icra eder gibi dolanıp duran ve sonunda onu elde ettikten sonra " daha fazla isterim" diye bağıran çocuklara benzeyenlerdir. "