(...)
Güzellik ne işe yarar ki gençlikte
Talancılardan, kem bakışlardan kaçarken
Bedenini aykırı bir yabancı gibi yaşarken
Tadını alamadan, tuzuna dil vurmadan, neye?
İğne oyası olmaya annelere
Elbiselerine boyuna sökük dikmeye
Kelimelere gövde giydirmeye
Oysa hiçbir gövde taşımazdı
Annelerden kalan kelimeleri
Pır pırr telaşlı sevinçlerimiz
Ne uzun bir yolu var taşın kum olmaya
Bilmezdi
Bundandı işte
Annelerin ipleriyle saçlarımızı bağlayıp
Aşkın anca varoşlarında yaşardık
Sonra kırk derenin suyunda yıkanınca
Rengimizi, kirimizi, gülhatmi desenimizi
Gördük de şaşırdık
(...)
* Nefser'le Geceden