kübra keskin
@nehrussema
diyelim ki mevcut düzeni yıktım, fazlaca sakarım
3 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uğultuyu hissettiniz mi?
Adıyla müsemma eser bir çok duyguyu barındırsa da o kadar ağır bastıran bir intikam var ki ortada, her şeyi silip süpürüyor bu yüzdendir 19.yy İngiliz kasabasının o pitoresk manzarasının içinde geçmesine rağmen kendimi çorak bir arazide hissettim.Bence bu bir uğultudur.Kitabın ilk bölümlerinde kimin kim olduğunu anlamak epey karmaşık ve diğer bölümleri kadar akıcı değil, yani yılmayıp devam etmeli. Sonrasında olay örgüsü akıp gidiyor. Bir de tüm hikayeyi 3.şahıstan dinlediğimiz için diyaloglara çok az rastlıyoruz, bu da biraz buğulu bir ortam yaşatıyor okuyanla yaşanan olaylar arasında. Yazar sanki bizimle arasına Mrs.Dean'ı koyup onun bakış açısından anlatıyor her şeyi. Kulaktan kulağa.İşte bir uğultu daha.
Buradan sonrası biraz spoiler içerebilir.
İnsanların duygu ve davranışlarını aşırılarda yaşaması o dönem normal miydi? Kötü karakter şeytandan daha kötü, iyi karakter melekten farksız.Anlatıcı Mrs. Dean ve dinleyen Mr.Lockwood hariç-ki onları nerdeyse tanımıyoruz- tüm karakterlerin kendilerine has tuhaflıkları var.Mesela en tuhafımız, çıban başı Heatcliff'in aşırılıkları-güya bu aşırılık sevgiden geliyor- insanın kanını donduruyor.Bir zamanlar hissettiği derin aşk bile onu değiştirmiyor, yumuşatamıyor. Cathy'e bile hoyrat, hala o hırçın çocuk çünkü. Ruhuna işleyen intikam isteğini ortaya çıkaran tercih edilmemesi tüm karakterini oluşturuyor. Heatcliff'i bir aile babası olarak canlandıramayız gözümüzde,uymuyor üstüne. Böylelikle herkesin bir özü olduğunu ve bu özden kaçamadığını görüyoruz hatta bu öz öyle kalıtsal ki; Catherine babası Edgar'ın, Linton annesi Isabella'nın, Hareton da Earnshawların -Heatcliff hepsinin ayarlarıyla oynamaya çalışsa da-bir başka yansımaları gibi.2 ailenin devam eden 2 silsilesi ve birbirine karışmışlıklarını
