Bir amip olsaydım, sürekli bölünebilir bir tekhücreli olsaydım, çirkinliği yenerdim, diye düşünürdü. Oysa insan, hiçbir şeyi yenebilecek oranda ufak ya da büyük değildi.
Sayfa 15
Reklam
Gerçeğin gerçekdışına, gerçekliğin düşe dönüştüğü kesin an hangisi? Sınır neredeydi? Sınır nerede?
Sayfa 132
“Özgürlük mü? Sefaletinizi yaşarken mutsuz ya da mutlu olabilirsiniz. Özgürlüğünüz, işte bu seçimi yapmaktan ibarettir.”
Sayfa 116
Leroy’nun söylediği şeyi bütünüyle benimsedi: Tek özgürlüğümüz, acı ile zevk arasında seçim yapmaktı. Mademki her şeyin anlamsız oluşu yazgımızdı, bu anlamsızlığı bir safra gibi taşımamak, onun zevkini çıkarmayı bilmek gerekirdi.
Sayfa 116
“Oysa yüzyılımız, bizim çok müthiş bir gerçeği anlamamızı sağladı: İnsan, dünyayı değiştirebilecek çapta bir yaratık değil, hiçbir zaman da olamayacak.”
Sayfa 110