“Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar
Ağlamaktan mı karardı gözlerin
Gözyaşını sevmezdin bir zamanlar
Şimdi neden böyle yaşardı gözlerin
Yorgun musun? Hasta mısın? Nen var
Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar”
Ölüm her aklına geldiğinde,
Ah edip vah edip inleme!
Bu halinle Tanrı’yı incitmiş olacaksın.
Ecel kapını çaldığında evi telaşa verme,
O geldiği zaman sen gitmiş olacaksın.
Bütün güzel kadınlar zannettiler ki
Aşk üstüne yazdığım her şiir
Kendileri için yazılmıştır.
Bense daima üzüntüsünü çektim
Onları iş olsun diye yazdığımı
Bilmenin.
Bir cam kırıldı uzakta
Tâ uzakta, içimde bir cam kırıldı
Bütün şiirlerim anlamsız şimdi
Resimler renksiz, şarkılar ruhsuz
Hiçbir şey artık avutamaz beni
Bakın, bir çağ devriliyor içimde sersefil
Son şair de kırdı son kalemini.