Demek o kadar korkulan ölüm buydu. Lakin yaşamak daha mı iyiydi? İşte otuz seneden beri yaşıyordu. Fakat bu hayatın, onu her gün biraz daha ezen, harap eden bir işkenceden ne farkı vardı?
Onu en küçük bir şeyden, bir bakıştan, bir tebessümden, bir hiçten kıskanıyordu; onun hayatına en uzak bir bağı olan şeylere karşı kalbinde derin bir düşmanlık hissediyordu.