Nermin Gürel
@nermingurell
27 Mayıs 1995
107 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
"Bahsettiğiniz şey aşksa, ki galiba öyle, ben galiba o derin kuyuya inmek istemiyorum bir kez daha.Birini yeniden o kadar çok sevebilir miyim, pek sanmıyorum.Çok büyük bir karanlığa düştüm.Oradan kendimi bir daha, bir daha çıkaracak halde değilim hiç. Gönlüm de, gücüm de yok buna.Size belki de çocukça geliyor bu söylediklerim...Ama ben artık kimseye o kadar inanmak istemiyorum.
Reklam
Sadece anları paylaştığın biri yeter mi ki yalnızlığa?
"Tek başına olmak zor değil mi peki?'
"Tek başıma değilim ki.Bunu biraz yolda anladım galiba.Mesela șu anda siz varsınız.Hayatı, hayatı demeyeyim de, hayat büyük bir kelime, anları diyeyim, evet, anları paylaşacak birini bulmak zor değilmiş.Biraz gülümsemek yetiyormuș.Gülümsemene karşılık veren, sana yarenlik edecek güzel insanlar çıkıyormuş illaki yoluna."
"Eksik gelmiyor mu hayat onsuz?"
"Uykular.. En çok onlar eksildi. Bir sürü şeye öyle ya da bõyle alıştım da șu yalnız uyuma iși zormuş.Yalnız uyanmak da bir o kadar.."
Unutmanın yolu mayın tarlası gibi bir şey..
Geri dönmek çok sık çeliyor insanın aklını, unutmanın yolu mayın tarlası gibi bir șey.Her șey sana onu hatırlatıyor, hep bir acaba yeniden denesek nasıl olur hissi yokluyor kalbini 'Bir mesaj mı atsam?' diyorsun.Kapısına gitsem mesela, ne der? Duramıyorsun yerinde.Ama giderek uzaklaşıyorsun ondan.Geri dönmek anlamsız bir hayale dönüşüyor bir noktada. Umut bitince dönmenin pek bir anlamı kalmıyor çünkü.Bakıyorsun, dönebileceğin bir yer değil artık orası.Kendini mecburen yeniden düzenliyorsun.Kendini başka bir ihtimale ikna ediyorsun.Kalp de soğuyor bir gün.Yaşamaya devam edebilmek icin buna mecbur çünkü.
"İnsan bu kadar büyük bir sevmenin içinden nasıl oluyor da öylece çıkıyor?"
Reklam