hmm
@nerminonbas
Bir kitabın sonunda mümkün değil kendimi hiç bu kadar helecan ve aynı zamanda müteesir hissetmemiştim. Maamafih kitaptan büyük bir zavk aldım özellikle son 150 sayfasını bir solukta okudum.
Eski zaman türkçesiyle yazıldığı için ayrı bir hoşuma giden bir kitaptı ve kelimeler geçip sayfalar aktıkça daha 20’lerinde taptaze bir gencin bu kadar perişan olmasına o kadar kalbiniz kırılıyor ama aynı zamanda kişiliğini ve çocuk kalabilmesini takdir ediyorsunuz.
Kitabın tamamı boyunca Kamran’a bir çeşit öfke duydum ama Çalıkuşunu, yani İpekböceğini, yani Gülbeşekeri, yani Feride’yi içten anladım. Bir insanın hayatının başında verdiği bir cevap yıllarını nasıl çürütebiliyor...
Her sene baştan okunması gereken bir kitaptı ve her övgüyü hakediyor.
Reklam
Her kelimesiyle mükemmel bir kitaptı. Kitabı okurken ne zaman bir karaktere sinirlensem onun tarafını okumaya başladığımda ben buna nasıl kızabildim dedim. Farklı bakış açılarını ve basit kararların zorluğunu çok iyi açıklıyor yazar.
Anna adında bir kızımız var. Ablası nadir görülen bir lösemi türü. Annesi onu ablasına donör olması için doğurmuş. Ve bu aile kanser olan kızlarına hayatlarını o kadar odaklamışlar ki diğer çocukları psikolojik problem yaşayabilecek kadar ilgisiz büyümüş. Bir gün ablasının böbreği iflas ediyor ve ailesi Anna’dan böbreğini bağışlamasını istiyorlar ama Anna bunu kabul etmiyor ve ailesine tıbbi azat davası açıyor.
Kitapta en sevdiğim karakter tabii ki de Campbell ve Anna oldu. Saraya okurken sinirlendiğim çok yer oldu ama sanırım kitap bittiğinde herkesi sevdim. Seni ikilemlerde bırakan ve üzücü bir kitaptı. Herkese tavsiyemdir.
Netflix’teki “Anne with an e” dizisinin kitap halidir. Çok hoş çok şirin ve pek bilinmeyen bir kitaptır. Yeşilin kızı Anne diye yeni versiyonu çıktı ama kitabın bu halinin yeri ben de ayrıdır.
Kitap ya 19’ün başlarında ya da 18’ün sonlarında geçiyor. Anne diye kızıl saçları iki yandan örgülü, cılız, geveze yetim bir kızın oğlan bekleyen iki kardeşe yanlışıkla gönderilmesi sonucu aralarında beklenmeden oluşan sevgiyi okuyoruz. 10-11-12 yaş beğenenilir.
Bu kitabı başta rafta gördüğümde konusu sıradan, kapak kötü ve isim seçimi anlamsız gelmişti. Hoş kapakları hala kötü geliyor (sadece Mekanik Meleğin kapağındaki Will’i seviyorum) ama kitabın konusu ve karakterler hakkındaki fikirlerim inanılmaz bir oranda değişti. Öncelikle kitabın ilk 40 sayfasında Tessa’nın kaçırılışını okuyoruz (spoiler değil ilk 20 sayfada falan oluyor) daha sonra onu Will kurtarmaya geliyor. Kızımızın okuduğu kitaplarda hayal ettiği ulaşılamayacak bir güzellikteki yüzü olan sinir bozucu ve küstah bir oğlan. Kitabı okurken başlarda fantastik bölümlerin o kadar da özgün olmadığını ama karakter altyapılarının olağanüstü olduğunu düşünüyordum ama yazar sonralarında olayları da şaşırtıcı bir hale getirdi ve seri favorilerime girdi. Ve Will... O karakter başlı başına bir başyapıttı. Her yönüyle. (Sadece ilk kitapta bazen salakça davrandığını kabul edelim. Özellikle sonda) Sadece Tess’le William’ın kitap sohbetlerini görmek için bile okunurdu.
“Ve bütün kitaplar tehlikelidir. Çünkü kelimeler bizi değiştirme gücüne sahiptir.”
...
“Senin kelimelerin beni değiştirdi, Tessa.”
