Fakat onlara gitmem için sadece, aradaki dağları, denizleri aşmak kafi mi? İçimden de bir şeyler aşmam lazım. Kendimden sıyrılmam lazım. Onlar gibi açlığın ve çıplaklığın içinde, ümit kaftanlarını giymem lazım. Bir de kendimi herkese tercih etmem lazım.
Konuşan, gülen, menfaatleri için mücadele eden, kızan, çalışan mahluk, bir kelime ile insan, sadece bir mekanizmanın eline geçmekle küçük, zavallı, ürkek bir mahluk olmuştu.