Aşk denilen şey meğer ne şedit bir sarsar-ı ruh imiş! Görmeden sevilen bir afetin muhabbet-i gaibanesi böyle aklı çileden çıkaracak mertebeyi bulursa mütekabilen ateş alanların hâli acaba ne derece sâmansuz olacak? Sevilen bir hayâl insanı bu hâle getiriyor, bir hakikatin suzişine nasıl yürek dayanacak?