Nesrin
@nesrinhoca
Periler aynı anda tek bir şey olabilirler, çok küçük olduklarından maalesef onlarda tek bir anda sadece tek bir duyguya yer vardır.
Yıldızlar çok güzeldir, fakat herhangi bir olayda fiili bir rol üstlenemezler, sonsuza kadar seyirci kalmak zorundadırlar.
Çocukların tek düşündüğü, kimsenin onlara haksızlık etme hakkının olmayışıdır. Siz ona haksızlık etseniz de sizi yine sever, ama bir daha asla aynı çocuk olmayacaktır.
Asla veda etme çünkü veda etmek uzaklaşmak, uzaklaşmak ise unutmak demektir.
Büyümeyen Tek Çocuk
“Bütün çocuklar büyür, biri hariç.” İşte o hiç büyümeyen çocuğun Peter Pan’ın hikayesi. Peter Pan hep küçük kalmak istediği için uçarak evden kaçmış Hiçbiryer’e gitmiş büyülü bir çocuktur. Hiçbiryer’de arkadaşları vardır ama onlara masal anlatacak kimseleri anneleri yoktur. Bir gün tanıştığı Wendy’i ve kardeşlerini Hiçbiryer’e götürür. Wendy onlara annelik yaparken çeşitli maceralar yaşarlar. Kitap bir çocuk kitabı görünse de yazarın hayatını araştırdığınızda derin anlam içeren bir kitap. Yazar 6 yaşlarındayken 13yaşındaki abisini kaybediyor. Annesi bu durumu kabullenememiş yıllarca yazarı abisinin yerine koymuş. O da öyle davranmış. Büyüyünce de böyle bir hikaye yazmış. Aslında yazarın kendi hikayesini okuyoruz. Ne kadar enteresan değil mi? Psikolojide büyüme korkusu olan çocuklara, veya çocuk gibi davranan yetişkinlerde görülen davranış bozukluklarına (Peter Pan Hastalığı) da adını vermiş bu kitap. Kitapta Peter Pan bir çocuğun masumiyetine sahip ama içten içe yetişkinlere özgü o gaddarlığın da izlerini taşıyor. Bu yüzden çocukları kaçıran karanlık bir tarafı da yok değil.