Benim bildiğim Muazzez üç gün sonra yine dayanır kapıma. Hasta bu kadın, hasta… Dayak yemeye doyamadı gitti. Önce babamdan, sonra Saffet’ten, ardından benden yediği dayaklar yetmezmiş gibi onu dövecek bir herif daha buldu kendine. Dayak arsızı olmuş bu…
Anne babalarımızın, yakınlarımızın hatta içinde yaşadığımız toplumun söylemlerini, eleştirilerini, yorumlarını dıştan ısrarla reddetsek de, sıra kendimize gelince onların doğrularıyla yargılamıyor muyuz kendimizi?
Aslında bir yudum sevgi gösterisinin, küçücük bir ilginin yediden yetmişe hepimizi nasıl heyecanlandırdığını, sevindirdiğini biliyoruz, yine de bunu başkalarından esirgiyoruz.
Biri tarafından çok sevilmek yüceltir bizi kişiliğimizi etkiler, adeta kaderimizi değiştirir. Bambaşka biri oluruz o aşk, o sevgi sayesinde. Hiç sevilmeden bu dünyadan göç edenler içşn ise ne büyük kayıp!
Artık iyi insan olmak istemiyorum ben. Senin iyi niyetini kullanmaya hazır öyle çok insan var ki… Anan baban, kardeşin bile gün oluyor, senin merhamet duygundan istifade etmeye kalkıyor. Önce güçlenmek gerekir. Kendini korumanın tek yolu güçlü biri olabilmek.