Nur Sen
@nesrun
103 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Azra Kohen'in okuduğum dördüncü kitabı. Fi, Çi, Pi kitaplarından sonra bu kitabı onlardan çok farklı, çok ayrı bir yerde buldum. Ben gerçekten çok beğendim, bir solukta okudum. İnsanlık tarihi, dinler tarihi, ve cumhuriyetin ilk yıllarına ait dikkat çekici bilgilerle süslemiş kitabını. Size araştırmak için bir sürü konu vermiş. Ya gerçekten doğru mudur diye kitaptaki bir çok şeyi araştırma ihtiyacı duyuyorsunuz. Biraz araştırınca da yazılan bir çok şeyin internet sitelerinde dolaşan bilgilerden oluştuğunu anlıyorsunuz. Ama bunu çok güzel işlemiş. Doğal, akıcı keyif ve merakla okunmasını sağlamış. Altı çizilecek o kadar çok cümle var ki.. İnsanın en derininde ki duyguyu kelimelere döken..
Fred gibi bir öğretmene denk gelmek isterdim. İlmiye gibi bilgiye aç, Ülkü gibi her koşulda dik durmayı becerebilen biri olabilmek isterdim. Her karakteri ayrı ayrı çok sevdim. İçindeki aşk ise insanı gerçekten etkiliyor. Artık aşkın saçmalığına inan biri olarak beni bile neredeyse aşka inandıracaktı.. Bence okunması gereken güzel bir kitap olmuş..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mai ve Siyah'ı Şemsettin Kutlu'nun düzenlemesini yaptığı kitaptan okudum. Keşke Halid Ziya'nın yazdığı şekli ile okuyup anlama şansım olsaydı ama maalesef o kabiliyete sahip değilim. Romanda Ahmet Cemil'in hep ters giden hayatı anlatılıyor. Hayalleri, umutları ve bunların yıkılışı.. Karakter biraz içine kapanık, kendini dışa vurup haksızlıklarla mücadele etme konusunda pasif biri. Bazen insan kızıyor kendini bu kadar aciz bırakmasına. Kitabın anlatımı insanı çok sıkmıyor. Romanda yaşanan olumsuzluklara rağmen ben keyifle okudum diyebilirim. Betimlemeleri ve kahramanın iç dünyasındaki duyguları okura güzel aktarılıyor. Bence Eski Türk Edebiyatımızı da okumalı kendimizi bu eserlerden de mahrum etmemeliyiz.
Kitap beni açıkçası biraz zorladı. Galiba pek benim tarzım olmadığı içindi. Derin bir aşk öyküsü. İşte bu derinlik beni biraz boğdu. Ama bu tabi benim düşüncem. Aşkta galiba her zaman fedakarlığı kadınlar yapıyor. Biraz zayıf olanlar hayatlarından bile vazgeçebiliyor ama biraz akıllı ve güçlü olanlar ise değmeyeceğini anladıkları anda vazgeçmesini başarabiliyor. İşte bu yüzden kitabın sonundaki Natalie'nin mektubu, kitapta beni en rahatlatan bölüm oldu. Felix'e sanki haddini güzel bildirdi.
Bende pek olmasada, edebi ve psikolojik yönleri bir çok insanı etkileyebilir.
