Ben bugün hayattan kopmuşum. Onların izlerinden, kendimden, insanlardan, dünyadan korkuyorum. Ben yaşamıyorum; yaşamak için savaşıyorum. Önümde yanlız karanlık ve korku var. Ben ilerleyemiyorum. Önündeki hayatı göremediğimden, daima geriye bakıyorum.
Gerçek öğretici, bildiğini öğrettiği kadar, nasıl öğrenebildiğini de öğretebilen, bunu bizzat gösterebilen kişidir. Eğitimin iyisi, bilgilerini öğreten değil, bilmediğini fark ettirip öğrenme açlığı oluşturabilen eğitimdir.
Diyor ki bana: "Erkek genellikle güneş gibidir. Ya batar ya çıkar. İktidar peşinde, ya kazanır ya tepetaklak yuvarlanır. Net, berrak, sade ve yalın. Kadın ise ayın halleri gibidir. Parlarken bile bir yanı karanlıkta kalır. En görünür olduğu zamanlarda bile bir parçası bulutların ardında... Kadın muammadır."