Neslihan Başaran Güvenç
@nessli81
3 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
İşte! Her şeyi elde edip bütün arzularını yitirmiş, şımarmış ve yeryüzünde kendinden başka sevecek bir nesne göremeyen bu adam, şu yalancı hayatın bizi ancak kendimize, sevdiklerimize ve başkalarına faydalı olmak noktasında alakadar ettiğini kavramıştı. En yaygın iki ismi Rahman ve Rahim dahi sevginin O’na has bir türü olan rahmetten türemiş Alemlerin Rabbi, belki de beşerden temel olarak bunu istiyordu. Sevmeliydik. Kendimizi, çevremizi, kainatı ve Rabbimizi sevginin bütün ve her örneğe uygun, layık biçimiyle sevmeliydik.
Sayfa 85
Bütün insanlar birbirine benzer. Çağların ve coğrafyaların ve şahsi hususiyetlerin dekoru bir kenara bırakıldığında insanlar, en azından makro açıdan birbirinin aynıydı. Saf özdeşlik. Bir kase zeytin gibiydi insanlar. İrisi, ufağı, salamurası, selesi, yeşili, siyahı var ancak hepsi mis gibi zeytin.
Sayfa 78
Neslihan Başaran Güvenç
, bir kitap okuduPuan vermedi·101 syf.·
2 saatte okudu
·Okunma: 18 Haziran 2022 01:57
·2022 8. kitabı
Dünyada her kişi yetisini sonuna kadar zorlar, hiç kimse elinden geldiğinden azıyla yetinmez, düşüncesi ne olursa olsun.
İncinin özü, insanların özleriyle karışınca ortaya acayip, karanlık bir tortu çıkıyor, sonra çökeliyordu. Herkes Kino’nun incisiyle bir bağ kurmuştu birdenbire, Kino’nun incisi de herkesin düşlerine, yatırımlarına, düzenlerine, tasalarına, geleceğine, dileklerine, gereksinimlerine, tutkularına, açlığına, katılıverdi, tek engel Kino’ydu, o yüzden de garip bir biçimde herkesin düşmanı oluverdi Kino.