Nefret ediyorum gözlerimi Tanrı'ya mecbur eden şu dünyadan! Acısını ben tattım adaletsizliğin, ben alamadım hakkımı şu hayattan, asla diz çökmeyeceğim. Ben ki sürüldüm bu topraklardan, ben ki kovuldum, ben ki annesiz bir başıma kaldım aldığım canların arasında, düşman giderim, barışmam bu dünyayla.
Ama yüreğe derman olmaktan aciz bir evde konuk olacağınızı lütfen aklınızdan çıkarmayın. Kapkara yılların hatırası sinmiştir bu köye, bu eve, o yıllardır bu evin sıcaklığını çalan. Sevmenin tadını çaldı o yıllar bizden. Gene söylüyorum size, zerresini bulamayacaksınız bu evde samimiyetin. Neyse şu kapıyı çalan bir avuç insanın bahtına düşen, odur sizin de bahtınıza düşecek olan ve yetmez bir yüreğin arzularını doyurmaya.
Evet, bıktım usandım artık bu ruhu taşımaktan anne, günü gelse de kavuşsam o güneşin altında bütün soruların küle döndüğü topraklara. Buraya ait değilim ben.