L

İnsan, ne kadar muhtaç olursa olsun, hak etmediği merhameti gördüğünde eriyordu. Kırsa da güçleniyor, yıksa da ayağa kaldırıyordu. -S,113
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Tanrı'na bir dahaki buluşmanızda söyle; bir dinsizin, O'nun ilk emrine, seve seve itaat edeceğini söyle." -S, 98
..Çünkü günahsızlık, günahkâr varken geçerliydi bir nebze. Ne zaman ki yanımdan ayrılsa, gitse; o saniyeden itibaren üzerini ezdiğim, yok saydığım eziyetim uyanıyor, şiddetlenerek devam ediyordu sırtımda darbelerinin izlerini bırakmaya. -S,95
Zaman, benim kendi iç çekişmelerim arasında durmuyordu. Gidiyordu, akıyordu, beklemiyordu kimsenin yetişmesini. -S
İnsan, kendi planları arasında gezinebilecegini sanıyorken, Tanrı'nın onun için çoktan çizdiği yola hapsoluyordu. -S,60