Bütün gece uyanık kalıp gözlerinizde yaş kalmayana kadar ağladıysanız sonunda bir tür sakinliğin üzerinize çöktüğünü bilirsiniz. Sanki yeniden hiçbir şey olmayacakmış gibi hissedersiniz.
“Bu sabah ilgisini çeker umuduyla adımı söyledim. Ama umursamadı. Bu tuhaf. O bana adını söylese ben umursardım. Adı kulağıma diğer seslerin hepsinden çok daha hoş gelirdi herhalde.”