Mümin Musaoğlu
@neverbreake
111 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Eğlenceli olmayan oyunlar..
Biz insanlar ne kadar da çok oyun oynuyormusuz meğer.. Bir de bunların büyük bir çoğunluğun kötü bir tarafı olunca okurken insana afakanlar basıyor resmen :) Oyunların sonuna doğru yaklaşırken ve tam "hiç iyi oyun yok mu kardeşim" diye sorduğunuzda önünüze "iyi oyunlar" bölümü çıkıveriyor fakat sadece 3-5 adet olduklarını ve içlerinden bir iki tanesinin alt yapısında yine bir kötü taraf olduğunu gördüğünüzde yeşeren umudunuz soluveriyor.. Neyse ki beni en çok etkileyen ve işime yarayacak, beni biraz olsun geliştirecek bilgileri 16.bölüm olan Özerklik bölümünde buldum. Özerklik için serbest bırakılması gereken 3 kapasiteden bahsediliyor: farkındalık, spontanlik ve yakın ilişki kurabilme kapasiteleri ;)
Uzun lafın kısası; psikoloji ile ilgilenenler mutlaka okusun. TA ve EYÇ kavramları ile tanıyıp sevdiğimiz Eric Berne amcamızın bu kitabı bana biraz ders kitabı gibi geldi. Okurken akmadı, keyif almadım, psikolojik oyunlar anlayabileceğim bir şekilde anlatılmamış, örnekler sıkıcı ve yetersizdi. Bu konuda uzmanlaşmış, esprili bir dili olan Türk bir psikolog ya da psikiyatrist oyunlara dair bir kitap yazarsa (ya da yazdıysa) okumak ve kendi toplumumdan oyun örnekleri görmek isterim.
Idolumsun Atticus
1930'ların Amerika'sinda eşini kaybetmiş, çok düzgün karakterli avukat bir baba ile iki çocuğunun hayatından kısa bir kesiti, hafif gerilimli, biraz eğlenceli ve biraz da trajik olaylar ile aktaran güzel bir hikaye.
Atticus'un çocukları ile olan ilişkisini, onlar ile iletişim kurma şeklini okurken insana işte adam gibi adam, ben de böyle bir baba olmalıyım dedirtiyor.
Hikaye küçük kızımız Scout (Jean Louis) tarafından anlatılıyor. Abisi Jem (Jeremy) ve en yakın arkadaşları Dill ile beraber sokağın sonundaki evde yasayan ama hiç dışarı çıkmayan Öcü Radley'yi merak etmeleri ile başlayan hikayemiz, o dönemin sosyal statülerini, beyazların siyahilere olan garip yaklaşımlarını, Atticus'un suçsuz bir siyahiyi savunmak zorunda kalmasi nedeniyle kasaba halkının Atticus'u ve ailesini nasıl zor durumlara soktuğunu güzel betimlemeler ile anlatılıyor. Özellikle dava sürecini nefes almadan okudum.
Kitabın son bölümünde, bazılarımızın içten içe tahmin edebileceği bir sürpriz bizi bekliyor.
Çok keyif alarak ve çok kısa zamanda okuduğum bir kitap oldu. Bir roman içerisinde babalık ile ilgili, hayat ile ilgili, eşitlik ile ilgili alabileceğim kadar çok mesaj almış bir şekilde ayrılıyorum.
Baştan sona NLP
Bilmiyorum belki modumda değildim belki bu kitabı okumak için zamanlama yanlıştı. Fakat övdükleri kadar ya da adının hakkını verecek kadar beni etkilemedi. Öte yandan acaba bu negatiflik çeviri kaynaklı olabilir mi diye de düşünürüm. Tony Robbins'in seminerleri ile ilgili bir belgesel de izledim ve kitabı da seminerleri gibi biraz şova yönelik gibi geldi bana.
Bu kötü giriş sonrası hiç mi faydalı bilgi yok diye sorulabilir. Mutlaka 425 sayfa içerisinde ise yarayacak bilgiler de var. Bir kere kitapta anlatılan yöntemlere kafayı takar ve üzerinde uzun süre pratik yaparsanız bir NLP uzmanı olmanız içten bile değil ;)
Modelleme, ahenk, yeniden çerçeveleme, başarıyı çağrıştırmak, değerler ve değer hiyerarşisinin önemi, zenginlik ve mutluluğun 5 anahtarı gibi konular ilgimi çeken ve hoşuma giden bölümler oldular.
(Belki de Tony abimizin anlattığı yöntemleri uygulamak zor geldiği için kitabı kotuluyorumdur.. kimbilir..)