"Hem gözün kördür. Yüzümdeki mu’cizât-ı kudreti, mahiyetimizdeki havârık-ı fıtratı görmüyorsun. Eğer görsen anlarsın ki benim Sâni’im öyle bir zattır ki hiçbir şey ondan gizlenemez, hiçbir şey ona nazlanıp ağır gelemez. Yıldızlar, zerreler kadar ona kolay gelir. Bir baharı bir çiçek kadar suhuletle icad eder. Koca kâinatın fihristesini, kemal-i intizamla benim mahiyetimde derc eden bir zattır."
Çünkü bizden aşağı olan ve bizim tahtı nezaretimizde bulunan hayvanat ve nebatatın kemal'i intizamları gösteriyor ki bizdeki karışııklıklar bir nevi kitabedir.
Ona göre (Muaviye b. Ebû Süfyan) insan için en iyi ölçü akıldır. Bu aklın üçte biri yol gösterici zeka, geri kalan kısmı ise olup bitenleri gördüğü halde görmezlikten gelmektir. Akıllılığın diğer bir kıstası ise sonunda çıkılmak istenecek bir işe hiç girişmemektir.