Ben bu kitabı bütün mahkumiyetlerine rağmen umuduna kaybetmeyen Tugay için okuyordum onun özgürlüğe kavuşacağını düşünerek ve direnişini kendi hayatıma geçirmek isteyerek okuyordum. Ancak kitap öyle bir yerde ve öyle bir şekilde bitiyor ki soruyor insan kendi kendine bir yazar böyle bir kurguyu böyle umut dolu bir hikayeyi nasıl olur da böyle bir sonla harcar. Bu kadar sayfa olay olup da en sonunda nasıl böyle bitirir. (Spoiler içeren alan)( Uğruna babasını, kardeşini ve kendini feda ettiği örgüt için her şeyi yaptı ama Sinan' ın ölmemesi için ihanet ettiğini söyledi gerçekten mi? )İkinci kitabı bile okumayacağım ki ilk kitabı 2 günde bitirdim. Umut etmek ile başlıyor kitap ve yine büyük bir umutsuzlukla bitiyor. O kadar saçma sapan mantık hatalarının bile üzerinde durmadan okumuştum kitabı ama yanılmışım bu kitap tamamen vakit kaybı.