N
@neyir7
20 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Bana, edebiyatın asla kendini tekrar etmemesi gerektiği söylendi. Ama ben hep aynı hikâyeyi yazmak istiyorum. Baştan, bir daha, bir daha, bir daha yazmak istiyorum. Onun gerçekliğine ait parçalar görünür olana kadar aynı hikâyeye dönmek; ardında gizlenenler sızmaya başlayıncaya kadar onu delmek istiyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu fotoğrafa bakarken, dili yitirdiğimi hissettim.
Onu bütünüyle özgür, tüm bedeniyle geleceğe doğru yol alırken görmek, aklıma babamla paylaştığı yılları, maruz kaldığı aşağılamaları, yoksulluğu getirdi. Yirmi beş ile kırk beş yaşları arasında, başka kadınlar hayatı, özgürlüğü, yolculuğu, kendini tanımayı tecrübe ederken; o, eril şiddet ve sefalet tarafından yaşamından koparılmış, neredeyse yok edilmiş yirmi yılı yaşamıştı.
Artık erkekler tamamen dünyamdan dışlanmış durumdalar. Başka bir gezegenden gelen yabancı mahluklar gibiler. Hiçbir şeyin etkisini vücutlarında hissetmiyorlar. Onların, iradelerinden bağımsız, sümüksü bir maddenin kendi kendine büyüyüp bir ur gibi yapışabileceği hassas, yumuşak organları yok.
Ölüm bir zamanlar zannettiğim gibi yumuşak bir kendinden geçiş değil. Zalim, iğrenç ve pis kokulu. Kollarımı kendime doluyorum, genç ve sağlıklı olduğuma seviniyorum. Yoksa gençliğim sadece bir yokluk, bir an evvel geride bırakmak istediğim bir engel.
