Nazli
@nflu
36 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Başkaları ile yaşamaya çalışmaktan önce kendimle yaşamayı bilmeliyim.
Reklam
Gözleri, çıkış yollarını yitirmiş bir kimliğin yardım çağrısı gibi bakıyordu. Bana öyle geliyordu ki, çağrıya elimi uzattığım anda kabuk, korkunç incelmiş bir şiddetle, beni, bildiğim her şeyden kuşkuya düşeceğim bir boşluğa itecek, kendimi çöller, bataklıklar, karabasanlardan geçen, dönüş yolları belirsiz bir yolculuğun içinde bulacaktım.
Bunu denemiş, elimi uzatmış, işi şakaya vurarak "Denize düştün de sarılma mı dedik? " demiştim. Elimi tutmamış, kendini suya bırakıp "Bırak beni gideyim, "demişti.
Puan vermedi·196 syf.·
2019 21. kitabı
