Dost olduğu bir adamın başkasına kötülük ettiğini gören bir kimse, kendisinin de başka bir muamele göremeyeceğini anlar. Çünkü vefasız olan bir kimseye muhabbet göstermeye, nanköre iyilik etmeye, dinlemeyen ve istemeyen bir kimseye edep öğretmeye, sır saklamayan bir kimseye sır emanet etmeye kalkışmak kadar boşuna sarf edilmiş emek yoktur. Ancak iyi insanlarla dost olmaktan hayır gelir. Ve kötü insanların dostluğundan ancak kötülük çıkar. Rüzgar güzel kokulu yerlerden geçti mi, güzel kokular taşır. Ve fena kokulu yerlerden de ancak fena kokular getirir. Hakikat bundan ibarettir.