dikistutmaz
@ngversion
kendime kurmaya çalıştığım bu hayata zorla dahil olmaya çalışıyormuş gibi hissediyorum.
"Yaşamak için nedenlerimiz nelerdi, bayım? Kimse bunun hesabını tutmaz olmuştu. Etrafımda var olan herkes bir şeylerin, birileri olmanın peşindeydi. Kimse hiçliğin ve zamanın kıymetini bilmiyordu."
Reklam
"Kiitapların yası tutulur mu diye hiç sormayın hiç bayım, bazen en çok kitapların yası tutulur. Hele bir de benim gibi gerçeklikten bu kadar uzak diyarlarda yaşayan insanlar, sıkı sıkıya tutundukları o kitap karakterlerine ve onlara bunu bahşeden yazarlara bazen ailesinden, dostlarından daha yakındır."
"Nereye gidersek gidelim birbirimizden başka kimsemiz yok ama bu sırf bizim yalnız kalmamamız için değil sadece kendimizden kaçmamamız için yapılmış. İnsan olmak tuhaf şey, hepimiz birbirimizden farklıyız ama bir o kadar da aynıyız. Yani demek istediğim, başka bir gezegene gitsek ne olacak ki? Orada da karşımıza iki bacakla dengimiz çıkacak, sana bakarken bile bir aynaya bakıyor gibiyim, biraz önce seni yargılarken ne kadar rezil bir insandım ama bu bile sana içten içe hak verdiğim içindi çünkü sana bileklerini kestiren şey ne ise bu adamı sessizliğe mahkûm eden şey de o!"
"Akıl hastanesinde insan gerçek kimliğini sorguluyordu. Neden buradayım? Neden buradalar? Bazılarının yalnızlık ihtiyacı burada bile son bulmuyordu. İnsan nereye giderse gitsin, etrafında kavga etseler bile birilerinin olmasına ihtiyaç duyuyordu. Bazıları da aksine nereye giderlerse gitsinler, kocaman dalga dalga kalabalığın arasındaki bir hava boşluğu gibi tek başınaydı. Tek başınalık bir kaftan gibi insanın üzerinde ağırlık yapan imparatorluk giysisiydi."
"Zincirlerini seven birini özgür bırakamazsın. Asıl tutsaklık onu o zincirlerden ayırmak olur."
Reklam