Şu anki ruh halimizle Tanrının varlığını hissedemezsek de bizi hiç bırakmadığı ve asla bırakmayacağına emin olabiliriz:
RAB çobanımdır, eksiğim olmaz.
Beni yemyeşil çayırlarda yatırır,
Sakin suların kıyısına götürür.
İçimi tazeler,
Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.
Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile, Kötülükten korkmam.
Çünkü sen benimlesin.
Çomağın, değneğin güven verir bana. Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın, Başıma yağ sürersin, kâsem taşıyor.
Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni,
Hep RAB'bin evinde oturacağım.
Mezmur 23
•Çekilen bir acının sebebini bilmiyorsak da bu sebepsiz olduğu anlamına gelmez, yalnızca bizi aşıyor demektir.
• Çekilen bir acıya karşılık Tanrı'nın sesini duyamıyorsak bu da sessiz kaldığı anlamına gelmez, yalnızca biz algılayamıyoruz demektir.
• Çekilen bir acıya boğulduğumuzda çoğu zaman Tanrının lütfettiği diğer iyilikleri hemen unutuveririz.
• Çekilen bir acıya odaklandığımızda Tanrının işinin gücünün bizi rahatlatmak olduğunu sanabiliyoruz oysa ki buna mecbur değildir.
sen her zaman sevileceksin ve sen de her zaman aşka âşık olacaksın. Grande passion dedikleri şey, yapacak bir şeyi olmayan kişilerin bir ayrıcalığıdır.