"Öyle anlar vardı ki, içimizde iz bırakarak tüm yaşam bir mercekte odaklanan güneş ışığı gibi o ana, sonsuza dek odaklanırdı. Kim bilir, kaç yıl yaşarsa yaşasın, belki de insan yalnızca böyle anlarda yaşar."
İnsan doğası balta girmemiş kocaman bir orman gibidir ve kimse onu tam anlamıyla çözemez. Bir anne bile kendi çocuğunun en derin sırlarını asla bilemez.
Gerçek şu ki kimse karnını gerçekle doyuramaz; o yüzden gerçek kimsenin umurunda bile değil. Kendimize yarattığımız gerçek, birilerinin çıkarıyla onların gücü arasındaki dengenin toplamından başka bir şey değil.
Ve sizler, burada, Yaşam olan her şeyden uzakta, bir yokoluşun içinde kıvranıyorsunuz.... planlarınız peş peşe fiyaskoyla sonuçlanıyor, düşleriniz kör bir şekilde un ufak oluyor; sizlerse asla gerçekleşmeyecek bir tür mucizeye inanıyor, sizi buradan çekip çıkaracak bir çeşit mesihe bel bağlıyorsunuz…