nihal

Fark etmek acıydı ama gerekliydi.Gözlerimi kapatıp hakkımdaki hoş olmayan gerçeklere sırtımı dönmenin bana ne yararı olacaktı? Bunu birçok kez denemiştim; fakat son sınavı biraz daha ertelemekten başka bir şey yapmıyordum.Bunun bir şekilde yaşanması gerekiyordu.Yaşandı,beni mutsuz etti,bir dönem acı verdi,fakat sonunda kendi içimde daha güçlü olmamı sağladı.
Sayfa 144·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Oysa sevmeyi ve sevilmeyi öyle çok istiyordum ki...
Sayfa 143·Kitabı okudu
O benim için bir anneden daha fazlasıydı;savaştaki silah arkadaşımdı.
Sayfa 84·Kitabı okudu
Anne
Konuşmak benim için garip,acemice bir şeydi.Ama içimdeki olup bitenleri anneme anlatmak için sözcüklere ihtiyacım yoktu.Onun neredeyse zihnimi okuduğuna inanıyordum.Aramızda garip,hatta anlaşılmaz bir bağ vardı;bir göz kırpmasıyla diğerimizin ne hissettiğini anlayabiliyorduk.Bir örümceğin kesilmiş iki bacağının,birbirinden ayrı olsalar bile ikisinden birinde hayat olduğu sürece hareket edebilmesi gibi bir şeydi bu.
Sayfa 83·Kitabı okudu