Nihansu Umay Serter
@nihansumay
Psikoloji Öğrencisi
SWPS
Varşova ve İzmir
Ankara
4 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Stefan Zweig bu kitabında burjuva sınıfından bir kadının her ne kadar sorunsuz kabul edilebilecek de olsa; sıradan, durağan, sakin hayatından bunalıp sanat camiasından bir müzisyen ile bir gönül macerasına atılışını ve bu gönül macerasının "korku"yu tema alan bedelini konu alıyor. Aslında ortada bir aşk söz konusu değil. Ne kocasına, ne de âşığına karşı... Aşk arayışından ziyade; tekdüzeliğe bir isyan ve çılgın bir fırtınaya özlem söz konusu. Bu hislerle gönül macerasını başlatıyor ana karakter Irene; fakat bir süre sonra bu gönül macerasının fırtınalı tutkusu bile bir tekdüzelik içinde silikleşiyor. Kitabın başında sahnede beliren şantajcının varlığı ile korkusu cereyan ederken, bir yandan da sanki aradığı fırtınalı tutkuya kavuşuyor gibi hissediyor. Ne var ki ailesindeki düzenden ve camiasındaki korunaklılıktan da vazgeçmeye razı olamayan Irene'i gizemli belirsizlikler, çelişkiler, içsel sorgulamalar, aydınlanışlar içinde bir korku serüveni bekliyor. Korku'da Stefan Zweig'ın psikolojik çözümlemeleri ve edebi anlatımı sahiden zihinde fikir dalgalanmaları yaratıyor. Irene'le beraber olayları, psikolojiyi, felsefeyi dolu dolu yaşarken; öte yandan kendi benliğinde kıvılcımlanan düşünceleri alevlere döndürmek eyleminde buluyorsun kendini. Kısacık bir kitaptan bunca derinliğin, enginliğin, detayın, anlamın çıkarılıp işlenebilmesi; takdire şayan.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kristin Hannah'nın Gece Yolu adlı romanıyla, yazın hayatında zirveye ulaştığı kanaatindeyim. Kurgu güzel olsa bile, aslında oldukça basit bir nitelikte. Hikaye klişe değil; ancak sıradışı bir kurguya sahip de değil. Hikayeyi içe işler hâle getiren, anlatım tarzı. Bu açıdan basit bir kurgu oluşu; zenginliği, anlatıma ve duygu yoğunluğuna yönlendiriyor. Karakter yaratımları, psikolojik tahliler, olaylara ve durumlara yüklenen duygu yoğunluğu inanılmaz başarılı. Hüzün o kadar derin ve öyle yüreğe dokunacak şekilde yansıtılıyor ki; insan kendisini romanın âlemine kaptırıyor. Kabına sığamayan gençlerin, aşkın, dostluğun, anneliğin, çocuğun ruh dünyası olağanüstü aktarılmış. Bir söz ile yerle bir oluyorsunuz. Normal birer hayatın, tek bir trajik olay ile nasıl mahvolabileceğini ele alıyor Kristin Hannah. Kitap böyle bir trajedi ile başlıyor ve darmadağın olan karakterlerin birbirleriyle ve kendi içleriyle olan savaşıyla devam ediyor. Sonlara doğru... asıl mesele: "Hayat size bir dizi seçenek sunar. Beklemek... Geçmişe tutunmak... Unutmak... Affetmek.. Siz hangi yolu seçerdiniz?" diyor kitap karakterlere ve âdeta kitaptan bir karakter gibi kitabın içine davet ettiği okuyucuya. Kitabın başlarında acı içinde ağlamaya başladım, bitene kadar sürdü bu ağlamam. Hatta kitabı tamamladıktan sonra dahi gözyaşlarım ve kalp sancım dinmedi. Ruhumda keder tsunamileri yaratmasının ardından, nihayetinde hüzünlü ama umutlu yaseminler açtırdı.
