Öyle bölündük, birbirimize öyle düşman olduk, yalancı sofuluğa ve horgörüye öyle kapıldık, alaycılığa öyle bir düştük ki kibrimize idealizm diyoruz artık; bizi yönetenlere inancımızı öyle yitirdik, devletimizin kurumlarıyla kafa bulmaya öyle hevesliyiz ki 'iyilik' sözcüğünün içini boşalttık ve başka sözcükleri de zehirledik; örneğin 'mâneviyat', 'nihaî çözüm' ya da 'özgürlük' gibi, iyilik sözcüğünü de bir süre rafa kaldırıp dinledirmemizin zamanı geldi.