Nilüfer Zeynep Akpınar
@nil_pinar53
Yazar
Yazar, Tarihçi, Yaşam Koçu, Numeroloji Uzmanı, Astrolog, Tiyatrocu
istanbul Üniversitesi İktisat - Anadolu üniversitesi - Tarih
istanbul
istanbul, 2 Şubat
311 okur puanıKasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
çok ilginç bir kitap. ilginçliği, olayın sondan başa doğru gitme şeklinde yazılması ama yine de kitabının sonunu (aslında başını) merak ettirmesiydi.
benim bu kitapta en çok merak ettiğimse, santiago nasar'ın gerçekten suçlu olup olmadığı ve angela vicario'nun neden onun ismini verdiğiydi. bu konuyla ilgili çok bir bilgi verilmemesi hayal kırıklığı yaşattı bana. ben suçsuz olduğuna hükmettim. ama belki de asıl dikkat çekilmesi gereken konu bu değildi.
tabi ki kitapta en çok vurgulanan ve herkesin de aynı konuda yaptığı yorum, kalabalıkların bu yaşananlara sessiz kalmaları yönündeydi. ama benim okuduklarımdan algıladığım, herkesin santiago nasar'ı sevdiği ve onu uyarmaya çalıştıklarıydı. bu konu neden bu kitabı okuyan herkesin dikkatinden kaçmış anlayamadım. çünkü kitabın bir çok yerinde buna atıflar var.
bu kitabı yorumlayan çok kimsenin yorumlarını okudum. ve istisnasız herkes, kitabın ana fikrinin, toplumun duyarsızlaşması olduğunu söylemiş. üstte yazdığım sebeplerden dolayı bu sav gerçek olamaz. o zaman ana fikir şu olmalıydı: o kadar uyarıya rağmen santiago'nun yine de ölmesi, sadece yazılmış bir kaderden ne kadar önlem alınsa da kaçılamayacağı ve hatta herkesin basiretinin bağlanabileceğiydi. ve bir de namus için işlenen cinayetlere bir tepki,bir dikkat çekiş..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
derinden sarsan, çarpıcı bir roman. yaşanmış gerçek bir olayın anlatıldığı kitapta, olay üç farklı kişinin gözünden anlatılıyor: yargıç, melek ve yalçın tarafından.
yargıcın önyargılarının, yargısız infazının, bir olayın iç yüzünü bilmeden yapılan ahkam kesmelerin ne kadar korkunç boyutlara varabileceği gözler önüne serilirken, aslında masum olan ama insanlıktan çıkarılmış melek'in olup biteni kavrayamaması ve çaresizliklikleri insanı üzüyor.
son bölümde ise yalçın'ın anlattıklarıyla taşlar yerine oturuyor ve cahilliğin geldiği inanılmaz noktayı görüyoruz. insanların vurdumduymazlığını, gözlerinin önünde yaşanan olaylara sessiz kalışlarını..
kitabın en sonunda ise, pınar kür'ün bir savunmasını okuyoruz. çünkü yapılan nice çirkinliklere göz yuman mahkeme, gerçek bir olayı cinselliğiyle beraber en soft haliyle anlattı diye yazarı acımasızca yargılamış ve kitaplarını yok etmeye çalışmaktan bir an bile geri durmamıştır..
öleceğini bilse de, inandığı doğruları anlatmaktan bir an bile çekinmeyen sokrates, mahkemede yaptığı konuşmanın tutarlılığı ve gösterdiği kanıtlara rağmen, ölümden kurtulamamıştır. çünkü yozlaşmaya başlamış atinalıların tek istediği, onlara sunulan herşeyi sorgulamadan kabul etmemeleri gerektiğini anlatan sokrates'i rahatsız edici bulmaları ve gerçekleri duymak istememeleriydi. onlar bu yozlaşmaya aldırmadıkları gibi, bu şekilde, gerçeklere kulakları tıkalı kalarak devam etmekte de bir sakınca görmüyorlardı. şimdiki gibi..
