Ölüm nedir biliyor musun? Önünde sonunda çalacağımız tek hakikat kapısı,bizi bir yaradan var yaradanın emriyle gene kendisine dönüşümüzdür ölüm,bir daha ölmemek üzere dönüşümüzdür ona.
Kara taşın üstündeki kara karıncanın kıpırtısı bile denetim altındayken som bilinç olan insanın -elbette insan’ın- kendini denetimden uzak sayması mümkün müydü? Mümkün müdür? Beklemek tüm anlamın kendisiydi,bekler ve düşünürdü,boşuna değildi,sebepsiz,yersiz değildi,bekliyordu ve beklediği gelecekti.
İman,akıl,benlik,istikamet,israr ve ibadet.Sonra bir tür çobanlar,çocukluk,kuzu sesleri,yaralar ve kadınlar.Özlemlerimizi,yarı olmuş gibi,biraz hırpalanarak,bazen dehşete kapılıp kaçarak anlattığımız şiirler ne kadar parça parça.