Nilay Akgün
@nilayyalin
Ölüm ya da ayrılık çarptığında hayatlarımıza... Onları kaybettiğimizde, içimize oturan acı. Indirgenemez -ve genellestirilemez- bir şeyin gelip içimizi oyması ha bire. Birbiri ardına apansız patlayan kabarcıklarla nefesimizin kesilecek gibi olması. Kalbin üstündeki soğuk taş: "Ben şimdi, bundan sonra ne yapacağım?". Gönlün tekrar tekrar parçalanması, tuz buz olması: " Onlar yok artık, sonsuza dek ve tümüyle." Tarifsiz ağırlığıyla ezen, tıkayan, çaresiz bırakan, paralize eden, cesaret kırıcı keder. Dünyada sığınacak hiçbir yerin kalmadığı duygusu. Aynı keder ataklarinin, her seferinde yeniden başlaması.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bazen, söylenecek çok az söz olması kadar, söylenecek çok fazla söz olması da insanın dilini bağlar.
