“ Bazı şeyler kalbinizi kırar ama gözünüzü açar.”
Derler ya, Işık ancak bir çatlak varsa içeri sızar. Darbeler karanlığın gözleri acıtırcasına yavaş yavaş dağılmasına yarar. Kırıklar bizi kusurlu kılmaz; aksine içimizdeki karanlığı aydınlatacak o kalp gözünü açar. Yaralarımız, ışığın içeri girmek için kullandığı kapılardır. Tıpkı Kintsugi’de olduğu gibi; kırıldık diye vazgeçip bir kenara atmayı değil, çatlaklarımızı altınla onarıp yüceltmeyi seçeriz. Çünkü bazen bir şeyi en kıymetli yapan, tam da o kırıkların kendisidir. İnsan en çok, onarılan yerinden ışık saçar.