...Her zaman o zavallı insanları akıldan çıkarmamam mı lazım? Mesela tam gülmem tutmuşken birden onları anıp susmalı, sevinçliyim diye utanmalı mıyım yoksa? Bütün gün oturup ağlamalı mıyım? Elimden gelmiyor, ne yapayım? Hem bir yerde üzüntü de aşınıp yıpranıyor.
Romantik şairleri düşünüyorum, bir kişiyi özlersiniz ve bütün dünya ıssızlaşır...
Yaşayan son romantik olduğumu hayal ediyorum.
Müziği duyuyorum. The Platters çalıyor: Only You.
Yalnızca sen karanlığı aydınlık yapabilirsin...
Onu başkasıyla dans ederken gözümün önüne getiriyorum.
Gözlerimden yaşlar fışkırıyor, ölmek istiyorum.