"Esef de bir tür kederdir; bu keder, herhangi bir ümitsizlikten veya bir şeyi tatmanın verdiği zevkin anısından geldiği için, insana özel bir acı verir. Çünkü biz ancak; tattığımız, zevk aldığımız ama sonra kaybettiğimiz ve yeniden kavuşmak için de bir ümidimizin olmadığı nimetlere üzülürüz."
"Çünkü, yaptığımızın kötü olduğundan tam anlamıyla emin olsaydık, onu yapmaktan vazgeçerdik; çünkü irade, ancak, herhangi bir şekilde iyi görünen şeylere karar verir; eğer daha önce yaptığımızın kötü olduğundan emin olsaydık, o zaman, yalnız vicdan azabı duymazdık, pişmanlık da duyardık."
"Kederde nabız zayıf ve yavaştır. Kalbin çevresinde sanki kalbi sıkan bir takım iplerle, kalbi dolduran ve soğukluklarını bedenin öteki bölümlerine ulaştıran, buz parçaları varmış gibi bir şey duyulur."