nisa
@nisanrbne
Şu anda okuduğu kitap
Mab ve Elk'in arkadaşlığını ve Mab öldükten sonra Elk'in yaşadıklarını anlatan bir kitap olduğunu bilerek okumaya başladım. Başlangıçtan itibaren eğer bir yakınınızı kaybettiyseniz onunla bağdaştırarak okuduğunuzda ağlamadan duramıyorsunuz. Yarısına kadar gelebildim, umarım bir gün bitirebilirim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dürüst olmak gerekirse, bu kitaba herkesin "her öğretmenin okuması gereken kitap" demesi üzerine başladım. Ama okuyunca resmen içine çekildim. Sanki başıma gelebilecek her şeyi o öğretmenle beraber gördüm, yaşadım. Öğretmenin adını bile bilmiyoruz ama ben sürekli kendimi onun yerine koydum, "Şimdi ben olsam ne yapardım?" diye düşündüm.
(Spoiler)
Öğretmenimiz deniz olan bir yerden kalkıp, doğuda ücra bir köye sürülüyor. İlk başta bayağı zorlanıyor tabii, eski eğlenceli hayatını özlüyor, kültür çok farklı. Ama sonra fark ediyor ki, oradaki çocukların ona daha çok ihtiyacı var.
Bana göre en etkileyici kısım burasıydı: Çocuklar ölüyor. Ve öğretmen, hiçbir şey yapamıyor, eli kolu bağlanıyor. Herkes ondan bir umut beklerken o, o kadar çaresiz kalıyor ki...
Bu kısımda çaresizliğini anlatan şiirini de ayrıca beğendim.
Çaresiz. Eli-kolu kırık, umutsuzluk sözcüğünü kullanmamak
için ve
Ben dememek için,
şimdi,
şu anda,
burda ve başkaldırmanın bir işe yaramadığını bilip susup duruyor.
Tanrıya inansa, sabahtan akşama, akşamdan sabaha kadar oturup yakaracak: Ölmesin bebeler, ölmesin bebeler, ölmesin bebeler. Koru onları Tanrım!
Tanrıya inanmadığına, inanamadığına yakınıyor.
Çocukların ölmediği bir dünyaya...
"Şiddetin hiçbir biçimine maruz kalmama, çocukluğumu kimse ama hiç kimse istismar etmeden yaşama hakkına sahibim."
Kendilerini çocuk kütüphanesinde buldum fakat daha
çok büyüklerle beraber dokuz yaş ve üzerinin okumasını tavsiye ederim.
Bazı anne ve babaların çocukları için yaptığı şeyler ile övünürken aslında olması gerekeni yaptığını fark etmesi için gayet güzel bir kitap. Çünkü çocuğumuzu okula göndermek övünebileceğimiz bir şey değildir, onu bu dünyaya onun istediği dışında getirdiysek okula gitmek onun en doğal hakkıdır.
Biraz daha büyümüş çocuklarımıza da sahip olduğu hakların farkına varması için çok güzel bir kitap.
Uzun bir süre böyle gerilmemiştim. Hatta bu kitabı okuduğum zaman önceki okuduklarımın gerilim olmadığına karar verdim.
Kitabın büyük bir kısmında Jake ve Lucy ile beraber arabada geçiyor. Ve her şey o kadar sıradan ki sanırım bu sebeple olsa gerek bazı insanlara sıkıcı geliyor. Oysa bence arabada geçmesi daha gerici ve gerçekçi. Yazar katili okurun bulmasını istiyor ve kitabın sonuna kadar katil olabileceğini düşündüğüm birkaç kişi vardı. Mutlu bir son sevmeme ve kötü sonların beni tatmin etmemesine rağmen bu son beni neden bilmiyorum gayet tatmin etti.
[Spoiler]
Aslında kitabı bitirdikten sonra bir yorumda okuduğum şeyleri de buraya eklemek istiyorum. Sevgili zeki yazarımız bu kitapta oldukça fazla metafor kullanmış. Örneğin kış ve kar, ölümü ve bir şeylerin sonunu simgelemekteymiş. Kitapta da her seferinde havanın soğuk olduğunu, kar yağdığını ve son bölümde kar fırtınası çıktığını biliyoruz.
Bodrum katı bilinçdışını temsil etmekteymiş. Jake evinin bodrum katından nefret ettiğini oldukça belli etti. Orada bir delik olduğunu belirtti. İlk bölümlerde düşüncelerin eyleme daha yakın olduğunu ve insanın her istediğini düşünemediğini söylemişti bize. Bu nedenle bence Jake düşüncelerinden nefret ediyordu.
Kitabın finalinde ise kesin bir şey yoktu bence. Biraz hayal gücüne bağlı. Klişe bir aşk kurbanı beklerken merak uyandıran zihin açan bir kitap olduğunu düşünüyorum. Korkudan ziyade gerilim kitabı olduğunu tekrardan hatırlatayım.
