« bu okumalar beni değiştirmişti, ölüm artık ürkütücü değildi, bir kurtuluştu.
gerçek dünyanın içine hapsedilmiş, kapalı yer korkusu olan biz yaşayanlar için cennetin kapısını açıyordu. ve ben kanatlarımın çıktığını hissettim. »
« varolmak için daima başkalarına ihtiyaç duydum. kişilik bölünmesinden rahatsızdım. kendimi kendi içimde, bedenim artık bana ait olmaktan çıkmış gibi oluyordu. Çok kısa sürüyordu, dehşet verici biçimde nahoş bir histi. »