ne diyeceğimi bilemiyorum, okudukça karakterle bütünleştim, o yolculuğa onunla beraber değil de, kendim çıktım sanki, yaşadıklarını ben yaşadım, hissettiklerini ben hissettim. chloe’yi de ben sevdim.. hem koca bir hayal kırıklığı, hem de garip bir sakinlik hissediyorum üzerimde. belki de okuyuşumun taze oluşundan kaynaklanıyordur, henüz kendime dönemedim diyebilirim. aşkı betimleyemediğimiz sözcüklerle, aklımızdakileri toparlayarak, geniş bilgiler, kalıplar, gerçekler sunuyor bize yazar bu eserinde. felsefe ile birleştirmiş olması ayrıca hoşuma gitti, salt öyle olsaydı da romanın içinde kaybolamasaydım, bu kadar hoş gelmeyecekti bana. çok fazla not aldım, ve şaşırtıcı derecede hızlı okudum. gayet akıcı, temiz bir dili olduğunu düşünüyorum. belki bir ders çıkarma değil fakat kendini anlama süreci gibi. sonunu bildiğimiz, yine de vazgeçemediğimiz şeyler gibi. iyi ki okumuşum!
Reklam
bu sabah kitabı bitirdim ve kafamı toparlayabildikten sonra bunu yazmalıyım diye düşündüm. hakan günday’ın okuduğum ilk kitabı oluyor az. yazarın kalemi oldukça basit ve anlaşılır, bu yüzden de kitap sürükleyiciydi. genel olarak fazla betimleme ya da zor cümlelerden de sıkılan bir insanımdır. içeriğine gelecek olursak, fazlasıyla ağır bir konusu var kitabın. bazı kısımlarda gerçekten beynimden vurulmuşa döndüm, mide bulandırması dahil, gerçekliği yüze vuruşu epey sarsıcıydı. gözlerimin dolduğu sayfaları sayamıyorum bile. ve özellikle başlık seçimine bayıldım.
buradan sonrası spoiler’a kaçabilir; anlamlandıramadığım tek şey bu mutlu sonun cidden mümkün olup olmadığıydı. yanlış bir kelime kullanmak istemiyorum fakat biraz zorlama geldi. çok fazla tesadüf, çok karmaşık bağlantılar çıktı ortaya. iki karakterin de çektiği onca acının üzerine elbette son sahne sevindirdi ama biraz da basitleştirmiş gibiydi. keşke ya birbirleri ile tanışmıyor olsalardı, ya da beraber geçirdikleri yılları daha detaylı okuyabilseydik.
sosyal medyada karşılaştığım bir tavsiye üzerine yazarın bir diğer şiir kitabı olan ‘timsah sokak şiirleri’ kitabını okudum ilk olarak. onu da çok beğenmiştim, iki kitabın da dili gayet basit ve anlaşılır, hisleri bana derinden işledi. konunun aşk olmasından mıdır bilmiyorum, bana bazı kısımları okurken, “keşke ben yazmış olsaydım” dedirtti. ve sanırım yazar bunları bir beyefendiye ithafen yazmış, kırık aşklar okumak beni çok üzüyor. elinizdekilerin kıymetini bilmeniz gerektiğini hatırlatan, zamanın iyileştirdiği gibi, unutturmadığını da vurgulayan şiirler. bir şiir delisi olarak kesinlikle öneriyorum!
benazir.Şiir
ilk defa inceleme yapacağım, içimden geçenleri yazmak istiyorum yalnızca. payidar beyi benazir şiiri ile tanıdım, birkaç yıl önce denk gelip dinlemiştim, çok etkilemişti beni. o zamandan beri kitabın pdf’ini arıyordum, ta ki kitap elime geçene kadar. ve iyi ki de böyle oldu. dünya gözüyle okumak çok ayrı, çok güzel bir hismiş. okurken neredeyse her şiirden bir kısmı not etmişimdir. özellikle allah’a dair yazdığı satırlar insanın kalbine bir şeyler saplıyor sanki. yazarın kendine has bir tarzı var ve okuttukça okutuyor, akıcı. kendinizden bir şeyler buluyorsunuz. bazı kelimeleri ile güldürürken bazıları ile de hüznünüze hüzün katıyor. sorgulatıyor çoğu şeyi. hatta benim şiirine şiir yazasım geldi, o denli hislendim. insana ilham veriyor. hoşuma giden bir diğer şey de; isminden de anlaşılacağı üzere, asla alakası olmayan şeyleri birbiri ile bağdaştırması, aynı cümlede kullanması olmuştu. kitapta her türden, çağdan insan, sanatçı, şarkıcının ismi geçiyor. fikrimce çok daha fazla okunmayı hak eden bir kitap. benim için çok değerli, çok özel. karşıma çıkan ve ilgisi olan her insana önereceğim bir kitap olacak. eğer olursa yeni işlerini de yakından takip etmeye çalışacağım. yazarın diğer kitabını okumak için sabırsızlanıyorum, umarım en kısa zamanda ulaşabilirim. siz de bir şans vermelisiniz.
şuraya da bir alıntı bırakmak istiyorum;
ve bu fitne fesat diyarının zoruna gitmişti vaktin
demlerinde
amine’nin oğlu hz. ahmed
bu yandan bizim yunus, öncesinden hz. spartaküs
ve niceleri pırıl pırıl yağmışlardı çirkinliğin üzerine
hadi üzerimize bir şeyler alalım hayat
gezegenimiz pek hayli soğuk
oysa ki merhem olabilmeliydi maun suresi
artık
kim ne iyilik etmişse kendi lehine
kim ne kötülük etmişse kendi aleyhineydi
ve bütün tanrıları yaratan biri olmalıydı anamızın sütüne kâinatı